niedziela, 10 grudnia 2017

Polska żurnalistyka gna do Moskwy




Jak co roku prezydent Rosji - Władimir Putin urządza pod koniec roku dla krajowej i światowej żurnalistyki ogromny meeting. W tym roku też, za kilka dni 14 grudnia. Tegoroczna konferencja prasowa prezydenta Rosji zgromadzi 1640 akredytowanych dziennikarzy, oczywiście są na liście wszystkie wiodące agencje informacyjne na świecie z BBC i Reuterem na czele. Silna jest reprezentacja mediów niemieckich, co też jest tradycją.
Natomiast w tym roku z pewnym zdziwieniem można odnotować dosyć liczną ekipę z Polski.
Poza, bywającym, jak zwykle pojedynczymi  dziennikarzem z PAP i TVP oraz Polskiego Radia, obecnie mediów publicznych opanowanych przez PiS pojawią się również dwuosobowe ekipy telewizji prywatnych (dziennikarz i operator) z TVN, TVN24 i Polsatu, a nawet dziennikarz z mojego ulubionego radia - RMF FM!
Takiego zainteresowania Władimirem Putinem polska żurnalistyka dawno nie objawiała.
Ciekawa jestem czy nasi dziennikarze zdołają zadać choć jedno pytanie i na co zwrócą po spotkaniu szczególną uwagę. No i która stacja telewizyjna w Polsce odważy się transmitować cale to spotkanie na żywo?!....  To pytanie pozostawiam bez odpowiedzi.
Na wszelki wypadek, będę oglądała je przez media rosyjskie lub bezpośrednio na stronie internetowej prezydenta Rosji, o ile będzie tam także prowadzona transmisja.    
Jest ono istotne dla świata - być może Władimir Putin pokusi się o nakreślenie z grubsza  swoich planów i priorytetów wobec Rosji, jeśli wygra kolejne wybory prezydenckie. 
Choć moim zdaniem, zrobi to później, ale zobaczymy....

sobota, 9 grudnia 2017

Z Północnego Kaukazu na Mazury



ROSJA / POLSKA 
WSPÓŁPRACA MIĘDZY UCZELNIAMI

Niedawno pisałam o wrześniowej wizycie na Piatigorskim Uniwersytecie Państwowym, najlepszej uczelni językowej na południu Rosji, gdzie podziwiałam możliwości tamtejszego Centrum Języka i Kultury Polskiej. Wspominałam też też o kontaktach rosyjskiej uczelni z polskimi uniwersytetami, m.in. z Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie[1].

Dlatego też z wielką radością i satysfakcją przeczytam we wczorajszym komunikacie TASS[2], który podaje za służbami prasowymi kaukaskiego uniwersytetu – że uczelnia z Piatigorska otworzyła na olsztyńskim uniwersytecie Centrum Języka i Kultury Rosyjskiej - „Instytut Puszkina”, jako jedyne w Polsce. 
Uroczystości związane z otwarciem na wydziale humanistycznym UMW Instytutu Puszkina odbywały się przedwczoraj i wczoraj (7 i 8 grudnia br.)

Jest to 9. już Centrum Języka i Kultury Rosyjskiej, otwarte przez Państwowy Uniwersytet w Piatigorsku we współpracy z zagranicznymi uczelniami partnerskimi. Od października 2016 r. Centra Języka i Kultury Rosyjskiej pod marką "Instytut Puszkina" zostały otwarte we Włoszech, Egipcie, Chinach, Hiszpanii, Portugalii (dwa ośrodki), Chorwacji i w Stanach Zjednoczonych.

"Centrum powstało przy finansowym wsparciu Ministerstwa Edukacji i Nauki Federacji Rosyjskiej we współpracy z polskimi kolegami z Instytutu Studiów Słowiańszczyzny Wschodniej UWM"  podano komunikacie piatigorskiego uniwersytetu. Kierownikiem „Instytutu Puszkina” została dr hab. Iwona Anna Ndiaye z uniwersytetu olsztyńskiego.

Głównym zadaniem Instytutu Puszkina jest rozwój wszechstronnych i kulturalnych stosunków między Polską i Rosją, popularyzacja i upowszechnienie rosyjskiej kultury i języka za pośrednictwem różnorodnych przedsięwzięć naukowych i kulturalnych.

Powstanie Centrum, uważa z kolei olsztyński uniwersytet,  otwiera szerokie możliwości testowania studentów w zakresie języka rosyjskiego, organizacji olimpiad i innych intelektualnych konkursów języka rosyjskiego, literatury i kultury, przeprowadzania kursów podwyższania kwalifikacji wykładowców języka rosyjskiego, mieszkających i pracujących w Polsce, organizacji naukowo-metodycznych konferencji w zakresie nauczania języka rosyjskiego jako obcego.

Centrum powstało w ramach realizacji rosyjskiego Federalnego Programu Docelowego "Język rosyjski 2016-2020" poprzez "Tworzenie i rozwój sieci partnerskiej - Instytutu Puszkina ", którego celem jest rozwój i promocja języka i kultury rosyjskiej w światowej przestrzeni edukacyjnej i edukacji w języku rosyjskim. Realizacja tego projektu została przyznana  piatigorskiemu uniwersytetowi i Państwowemu  Instytutowi Języka Rosyjskiego  im. A. Puszkina.

W uroczystości otwarcia Instytutu Puszkina w Olsztynie wziął udział rektor rosyjskiej uczelni - prof. Aleksander Gorbunow wraz delegacją Piatigorskiego Uniwersytetu Państwowego,  będącego partnerem merytorycznym Instytutu Słowiańszczyzny Wschodniej UWM.

Duże zainteresowanie Polaków wzbudziły przedstawione przez rosyjską uczelnię   prezentacje wykładów on-line dot. rosyjskiej literatury i symboliki kultury. W ramach Dni Języka i Kultury Rosyjskiej na olsztyńskim uniwersytecie odbyły się też inne prezentacje, przygotowane przez studentów obu uczelni.  

Delegacja Piatigorskiego Uniwersytetu Państwowego  przedyskutowała z szefami wydziałów i instytutów Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego zasady i metody międzyuczelnianej współpracy akademickiej, prowadzenie konkretnych projektów naukowych i edukacyjnych w zakresie komunikacji międzykulturowej, historii i stosunków międzynarodowych.

W uroczystym powitaniu wzięli udział: prorektor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, prof. Jerzy Przyborowski,  rektor Piatigorskiego Uniwersytetu Państwowego, prof. Aleksander Gorbunow, dziekan Wydziału Humanistycznego UWM, prof. Andrzej Szmyt, dyrektor Instytutu Słowiańszczyzny Wschodniej, prof. Joanna Orzechowska, kierownik „Instytutu Puszkina”, dr hab. Iwona Anna Ndiaye, prof. UWM oraz prezes Fundacji „Borussia”, mgr Kornelia Kurowska.

Następnie odbyły się prezentacje rosyjskich partnerów i „Instytutu Puszkina”,  Piatigorskiego Uniwersytetu Państwowego, „Instytutu Puszkina” w Piatigorsku oraz Instytutu Słowiańszczyzny Wschodniej UWM.

W ramach programu kulturalnego wystąpili studenci z Instytutu Słowiańszczyzny Wschodnie przedstawiając spektakl:  „A.S. Puszkin w wierszach w piosence” oraz otworzono wystawę  „МгновенияРоссии. Dla studentów i wykładowców ISW – UWM,  prof.  Irina Fiedotowa" poprowadziła multimedialny wykład: „Pisarze rosyjscy XIX–XX w. na Kaukazie (A. Puszkin, M. Lermontow, L. Tołstoj) oraz „Symbole kultury rosyjskiej”. 
Wykład w ramach Instytutu Puszkina na UWM w Olsztynie

Następnego dnia  odbyły się prezentacje studenckie, m.in. projektów Studenckiego Koła Przekładu, projektów Koła Slawistycznego oraz spotkanie ze studentami kierunku „Komunikacja międzykulturowa w Europie”.

Odbyło się też spotkanie  delegacji piatigorskiej z dyrektorem ISW – dr hab. Joanna Orzechowską, prof. UWM oraz kierownikiem „Instytutu Puszkina” UWM – dr hab. Iwoną Anną Ndiaye, prof., UWM. W programie spotkania: omówienie projektów współpracy (wymiana semestralna, studia na kierunku „Komunikacja międzykulturowa w Europie”, Program "Erasmus+", współpraca „Instytutu Puszkina” UWM oraz Piatigorskiego Uniwersytetu Państwowego).

Natomiast na spotkaniu dziekana Wydziału Humanistycznego UWM oraz dyrektora Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych omówiono z rosyjskimi kolegami  projektów współpracy w zakresie dyscypliny historia. Cykl spotkań  zamknęły rozmowy piatigorskiej delegacji z  prorektorem UWM – prof. dr. hab. Jerzym Przyborowskim   i kierownikiem Biura Współpracy Międzynarodowej UWM – mgr inż. Anną Matejko, podczas których omówiono projekty współpracy naukowej.

Podczas  „Wieczoru międzykulturowego”  zorganizowano spotkanie z absolwentem Piatigorskiego Uniwersytetu Państwowego.



czwartek, 7 grudnia 2017

Putin na „Mikołajki”



Właściwie mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwym człowiekiem. Moje marzenia, powoli, ale się spełniają.  Zwłaszcza w dzień tak urokliwy jak tradycyjne polskie "Mikołajki" - czas obdarowywania się drobnymi upominkami, święto dzieciarni, ale też i dorosłym Święty Mikołaj coś przynosi w niespodziance. Oczywiście potem pojawia się na Boże Narodzenie, ale to już zupełnie inna historia.

Kiedy nie mogłam latem, w ramach obchodów 500-lecia Reformacji pojechać do Wittenbergu z wycieczką organizowaną przez Stowarzyszenie „Leader”, bo szykowałam się do eskapady na Kaukaz i nie za bardzo mogłam szastać pieniędzmi, pomyślałam sobie w skrytości ducha: Szkoda, nigdy nie byłam w mieście Lutra i zapewne nie pojadę, bo komu by się chciało znowu organizować taką eskapadę.  Luter i Reformacja zdecydowanie w  narodowo-katolickiej  Polsce PiS - nie cieszą się estymą.  Jako luterance, było mi nieco przykro...

Wittenberg, w Muzeum Cranachów, 2 grudnia 2017
I nagle w połowie listopada dostałam maila od zaprzyjaźnionych przewodników, że organizują jednodniowy wyjazd do Wittenberga!  Skontaktowałam się z przyjaciółką i postanowiłyśmy - jej ledwo, co minione okrągłe urodziny, moje listopadowe urodziny i „Mikołajki” oraz bliskie mojemu sercu 500-lecie Reformacji  - połączyć w jedną, wspólną imprezę wyjazdową i wybrać się w duecie do Wittenbergu. 
I tak 2 grudnia, trafiłam do wymarzonego miasteczka, leżącego nad Łabą. Pobyt był uroczy, zwiedzania mnóstwo, do tego urocza i kameralna atmosfera radosnego niemieckiego Adwentu z jarmarkiem. Bez wielkich tłumów, z wolnym czasem na przekąski i kawę, no i te wspaniałe muzea: Muzeum Lutra  i Muzeum Cranachów. Oko cieszyły cudowne obrazy Cranachów ze zbiorów muzealnych i w kościele mariackim, duch podbudowywał się duchem Reformacji i Lutra unoszący się nad miasteczkiem, a tradycyjny u sąsiadów zza Odry ziemniaczek z twarożkiem smakował wyśmienicie w piwiarni-browarze na Starym Mieście, której oczywiście patronował Luter, od piwa niestroniący. Wszak ożenił się z zacną Katarzyną, nie tylko b. zakonnicą, ale …piwowarką!

Ale „Mikołajkowe” prezenty na tym się nie skończyły.  

Darzę dużym sentymentem Władimira Putina, któremu kończy się kadencja prezydencka i bardzo chciałabym, by przez kolejne 5 lat dalej kierował Federacją Rosyjską. Dla mnie osobiście jest jedynym politykiem na świecie, który daje mi poczucie bezpieczeństwa. Ale nie wiedziałam, czy się zgodzi kandydować, choć wszystkie wróble na kremlowskich dachach ćwierkały, że będzie kandydował.
W tym roku miałam okazję nieco zwiedzić Rosję po 4-letniej przerwie. Byłam tym razem w lutym - tydzień w Obwodzie Kaliningradzkim i samym Kaliningradzie, mieście do niedawna zamkniętym dla turystów, wojskowym. Kolejny tydzień we wrześniu, a właściwie nieco więcej - spędziłam w Kraju Stawropolskim (Piatigorsk) i Czeczenii (Grozny i okolice) przez Moskwę i zahaczając o Osetię Północną (Biesłan). Naocznie widziałam, jak sobie Rosja i jej władze, w tym oczywiście i prezydent Rosji, radzą w czasach sankcji i ostrej rusofobii ze strony Zachodu. Zwłaszcza w Czeczenii, gdzie ludzie dojrzeli do tego, by świadomie wybrać czas pokoju, a  nie walki, i zabrać się do odbudowy zniszczonego wojnami kraju, zachowując przy tym swoją narodową tożsamość i islamskie tradycje.
Na bieżąco też obserwuję, co prezydent Putin czyni dla Rosji, jakie podejmuje decyzje, jak szeroki jest zakres jego zainteresowania się państwem i problemami jego obywateli.  
Bezpieczeństwo na świecie leży w jego rękach
Traktuję go trochę osobiście, jak młodszego brata, którego postępowanie jest dla mnie  zrozumiałe i które popieram, któremu serdecznie sekunduję w sukcesach i boleję przy porażkach. Któremu po prostu ufam.
Patrząc się na Rosję i szykując się do podsumowania mijającego roku, pomyślałam sobie, że: -  Rosji taki człowiek jak Putin - tu i teraz, w tych konkretnych czasach światowego niepokoju i narastającego chaosu, nieprzewidywalnych polityków i zacieklej wręcz rusofobii Zachodu – jest bardzo potrzebny. I że nie czas, by spoczął na laurach zasłużonego rentiera. W polityce wiek 65 lat nie oznacza emerytury, co najwyżej bardziej spokojnego, popartego głębokim doświadczeniem działania.
Zakładałam,że Wowa, jak prywatnie go nazywam, to rozumie. Na to liczyłam. Okazuje się, że trafnie.
6 grudnia Władimir Putin postanowił, drezdeńskim zwyczajem, jaki zapewne jeszcze pamięta, przybrać czerwony kubraczek i stać się dla mnie Santa Klausem, Świętym Mikołajem.
Prezenty rozdawał z umiarem i nasilając atmosferkę podniecenia. Najpierw na pytanie woluntariuszy, z którymi spotkał się, by dać im nagrody za ofiarną, bezinteresowną pracę na rzecz ludzi, zwierząt, przyrody i kraju oraz zapowiedzieć rok 2018 - Rokiem Woluntariatu w Rosji - po uzyskaniu zapewnienia, że woluntariusze go poprą, gdy zdecyduje się kandydować – oświadczył kokieteryjnie, że bardzo się z tego cieszy a swoją decyzję ogłosi niebawem.
Następnego dnia (dzisiaj, 7 grudnia) już bez tych wszystkich opakowań i wstążeczek politycznego marketingu - rozpakował swój prezent - potwierdził publicznie, że zgłosi swoją kandydaturę na prezydenta Rosji w nadchodzących wyborach. Ogłosił to w Niżnoj Nowogrodzie, w Gorkowskiej Fabryce Samochodów, słynnym producencie pojazdów marki GAZ, który akurat obchodzi swoje 85-lecie.  
Moje życzenia wyszeptane pod drzewkiem z wielkimi czerwonymi bombkami w Wittenbergu – po kilku dniach stały się rzeczywistością! 
I jak tu nie wierzyć w prawosławno-katolickiego Świętego Mikołaja, protestanckiego Santa Klausa i rosyjskiego Дедa Морозa – w jednym?!

wtorek, 5 grudnia 2017

Rozwój rosyjskich portów nad Morzem Kaspijskim




ROSJA
GOSPODARKA MORSKA
PORTY KASPIJSKIE



Morze Kaspijskie jest bezodpływowym, reliktowym słonym jeziorem, największym na ziemskim globie (pow. 371 tys. km2), położone na pograniczu Azji i Europy (gdzie leży jego północna część). Maksymalna głębokość wynosi 1025 m.

Morze Kaspijskie, podobnie jak Morze Śródziemne i Morze Czarne jest reliktem tzw. Oceanu Tetydy. Jest zasilane wodami przede wszystkim Wołgi (80% wód wpływających) oraz rzek Terek i Kuma (Rosja), Kura (Azerbejdżan), Atrek, (Turkmenistan i Iran), Qezel Uzan (Iran) oraz Emba i Ural (Kazachstan), czas wymiany wód wynosi 250 lat. Poziom wody w morzu podnosił się a potem opadał wiele razy, co w średniowieczu spowodowało powódź na obszarach nadbrzeżnych. W latach 40-70 XX w. poziom morza opadł, następnie wrócił do poziomu z lat 30.  Obecnie poziom jest raczej stabilny z tendencją do opadania.  

Żegluga między Morzem Kaspijskim i Azowskim odbywa się przez Kanał Wołga-Don, między Morzem Kaspijskim i Bałtykiem przez Kanał Wołżańsko-Bałtycki, a z Morzem Białym przez Kanał Białomorsko-Bałtycki.

Z morza korzystają, jako państwa nadbrzeżne, poza Rosją, także: Kazachstan, Turkmenistan i Azerbejdżan oraz Iran, posiadające nad nim swoje porty handlowe.

Port handlowy Machaczkała
Największym rosyjskim portem nad Morzem Kaspijskim jest Machaczkała (stolica Dagestanu) oraz nadwołżański Astrachań, odległy od morza ok.100 km.

Port handlowy Machaczkała jest jedynym wolnym od lodu i głębinowym portem handlowym Rosji na Morzu Kaspijskim, który przyjmuje statki o długości do 150 m i o maksymalnym zanurzeniu do 4,5 m. Infrastruktura portu obejmuje place i otwarte magazyny z kompleksem przeładunkowym ładunków suchych o wolumenie przeładunków - 3 mln ton rocznie, miejsca składowania dla ładunków ogólnych, masowych i kontenerów o możliwości przeładunków do 1,2 mln ton rocznie, promowy terminal kolejowy i samochodowy z obrotami 1,3 mln ton, terminal zbożowy z przeładunkami - 0,5 mln ton rocznie.

STRATEGIA DLA ROSYJSKICH PORTÓW KASPIJSKICH

Rosyjski rząd, 11 listopada br. zatwierdził w postaci dyrektywy - strategię rozwoju kaspijskich portów morskich do 2030r., obejmującą także rozwój połączeń drogowych i kolejowych z portami kaspijskimi.

Jej głównym celem jest skonsolidowanie gospodarczej i geopolitycznej obecności Rosji na Morzu Kaspijskim, rozszerzenie i pogłębienie gospodarczych i kulturowych więzi z państwami regionu kaspijskiego, przede wszystkim przez zwiększenie międzynarodowego handlu przez rosyjskie porty kaspijskie    

Projekt strategii został opracowany przez Ministerstwo ds. Kaukazu Północnego, aby wypełnić instrukcje prezydenta Federacji Rosyjskiej, wypracowane po posiedzeniu rządu w dniu 12.10. 2016r. i zgodnie z ustawą federalną nr 172-FZ z 28.06.2014 r. "O planowaniu strategicznym w Federacji Rosyjskiej".

Strategia uwzględnia także „Koncepcję Długoterminowego Rozwoju Społeczno-Gospodarczego Federacji Rosyjskiej do 2020 r.”, (Zatwierdzony przez rządową dyrektywę nr 1602-r, z 17.11. 2008 r.), „ Politykę demograficzną Federacji Rosyjskiej do 2025 r.” (zatwierdzoną zarządzeniem premiera nr 1351 z 9 października 2007 r.), „Strategię bezpieczeństwa narodowego Federacji Rosyjskiej (zatwierdzoną zarządzeniem premiera nr 683 z 31.12.  2015 r.) oraz „Program działań mających na celu zapewnienie strategicznych interesów Federacji Rosyjskiej na Morzu Kaspijskim w latach 2016-2018”.

Główne cele określone w Strategii:

- rozwój głównego rosyjskiego portu (hubu) tranzytowego na Morzu Kaspijskim i jego włączenie do międzynarodowego systemu handlu;

- budowanie zrównoważonego korytarza transportowego i logistycznego z Iranem, Indiami i krajami Zatoki Perskiej;

- rozwój społeczno-gospodarczy regionu Morza Kaspijskiego;

- rozwój działalności zorientowanej na eksport za pośrednictwem rosyjskiego kaspijskiego węzła tranzytowego;

- obniżenie obecnych kosztów logistycznych;

- wzmocnienie zdolności obrony narodowej i bezpieczeństwa na Morzu Kaspijskim.

Strategia ma zapewnić też rozwiązania dla zadań regulacyjnych, taryfowych, inwestycyjnych, operacyjnych i instytucjonalnych.

Zadania regulacyjne polegają na - zwiększeniu konkurencyjności ruchu towarowego i pasażerskiego przez rosyjskie porty na Morzu Kaspijskim poprzez - uproszczenie procedur administracyjnych (takich, jak przyspieszenie odprawy celnej ładunków oraz koordynacja na miejscu projektów dotyczących modernizacji infrastruktury portowej). Obejmują one również stworzenie korzystnych warunków dla zwiększenia turystyki krajowej i międzynarodowej w regionie (w szczególności poprzez uproszczenie przepisów celnych).

Zadania taryfowe polegają na - opracowaniu i zarządzaniu jednolitymi, konkurencyjnymi taryfami dla przewozu ładunków drogą morską i przeładunków portowych na potrzeby transportu, za pośrednictwem kaspijskiego węzła tranzytowego.

Zadania inwestycyjne obejmują - modernizację istniejącej infrastruktury i budowę nowych obiektów tranzytowych i logistycznych dla rozwoju ruchu towarowego i pasażerskiego, w tym obiektów portowych, a także dalekich i bliskich połączeń drogowych i kolejowych z portami morskimi.

Zadania operacyjne obejmują - wprowadzenie systemu planowania i zarządzania projektami, który podkreśla potencjał eksportowy regionu Morza Kaspijskiego, w szczególności - jego zaplecze produkcyjne i logistyczne. Można to osiągnąć - poprzez stworzenie niezbędnych warunków i instytucji prawnych i administracyjnych.

Zadania instytucjonalne mają na celu - stymulowanie rozwoju rolnictwa i produkcji przemysłowej, które wraz z infrastrukturą transportową mogą wytworzyć synergistyczny efekt dla rozwoju regionu, jako całości, przy pomocy instytucji wspierających takie projekty.

Strategia zostanie przeprowadzona w trzech etapach: pierwszym lub etapie przygotowawczym, (do 2020 r.); drugi lub główny etap (2020-2025) oraz etap trzeci lub długoterminowy (2026-2030).

Port Machaczkała
Cele, zadania i mechanizmy Strategii mają na celu stworzenie zrównoważonego korytarza transportowego i logistycznego oraz promocję handlu i turystyki, głównie z Iranem, Indiami i krajami Zatoki Perskiej. W trakcie długoterminowego etapu wdrożenia eksperci planują przeanalizować możliwość promowania handlu ze wszystkimi państwami regionu Kaspijskiego, biorąc pod uwagę rozszerzone możliwości nowego morskiego portu głębinowego (terminalu).

Wdrożenie strategii pozwoli zwiększyć eksport zboża przez porty Morza Kaspijskiego do 7 mln ton i taką samą ilość innych suchych ładunków do 2030 r., Jak również przyciągnie do 30 tys. turystów krajowych rocznie do regionu Morza Kaspijskiego, oraz stworzyć ponad 2 tys. miejsc pracy. 
Opr. na podst. informacji Kancelarii Premiera FR